Wyciągamy trampki z szafy

Przyjeżdżając kiedyś do Wiecznego Miasta, nie poczułem się wcale jak Russell Crowe. Nie byłem w środku Koloseum, ale już sam widok oświetlonej areny daje dużo do myślenia. To co łączy filmowego Maximusa z dzisiejszym człowiekiem to prawda o wolności. Jest to jedna z podstawowych potrzeb ludzkości. Próbujemy do niej dążyć, jednak dla wielu zostaje nieosiągalnym marzeniem. A co mnie łączy z gladiatorem? Na pewno nie muskuły. Raczej moja ulubiona cecha, że nawet po największym upadku staram się wstać. Takim akapitem zaczynamy nową część cyklu „W trampkach do nieba”.

Przez tego typy historie można zacząć własną piękną przygodę. Czas najwyższy zacząć otwierać się na świat. Może warto wyjąć zakurzone trampki z szafy. Ciekawa jest etymologia naszych butów. Po pierwsze mamy bowiem słowo „tramp”, czyli określenie włóczykija, wędrowca, podróżnika. Wszystko przez to, że noszono je podczas wycieczek pieszych. Po drugie trampki to nawiązanie do młodości. Dzisiaj to część pewnej popkultury. Kiedyś dotyczyła ona młodych ludzi uprawiających jakiś sport (najczęściej koszykówkę).  Dzisiaj podstawowe szkolne wyposażenie nastolatka. Na koniec pikanterii dodaje mu amerykańskie tłumaczenie z slangu, którego nie podam. Idealne określenie wieku młodzieńczego - wzloty i upadki.

I autostopowa pielgrzymka na Jasną Górę

Dla osób, które z różnych powodów - zdrowotnych, zawodowych, czasowych, nie mogły trwać w kilkudniowym marszu mamy propozycję. I autostopowa pielgrzymka na Jasną Górę odbędzie się 10 sierpnia. Hasło naszego pielgrzymowania to „Kto by chciał Mi służyć, niech idzie za Mną”. Pielgrzymka jest wyrazem wdzięczności za tegoroczne Światowe Dni Młodzieży. Jest również pierwszą akcją kontynuującą przesłanie Jezusa, które powtórzył w Rio de Janeiro papież Franciszek - „Idźcie i nauczajcie wszystkie narody”.

 Aktualizacja - godz. 19.30

Pokonaj 40 centymetrów

Podczas Światowych Dni Młodzieży w Rio ksiądz, który odpowiadał za organizację mojego wyjazdu, wygłosił kazanie. Zawarł w nim bardzo ciekawy termin, który świetnie obrazuje człowieka w czasie pielgrzymowania. Nieżyjący już psycholog Kazimierz Dąbrowski stworzył teorię dezintegracji pozytywnej. Sam termin jest pojęciem dość szerokim. Dla laika wystarczy jednak, że mówi o zdrowiu psychicznym jako dynamicznym procesie, który uwzględnia osiąganie wielopoziomowego dobrostanu.

Dąbrowski zwraca również uwagę na sferę duchową. Tutaj dochodzimy do sedna sprawy. W czasie pielgrzymki musi dojść do dezintegracji. Czegoś w rodzaju naszego wewnętrznego rozpadu, rozbicia. Może to być spowodowane trudnymi warunkami wyprawy. Relacjami z drugim człowiekiem, jeżeli pielgrzymujemy sami - samotnością. Możliwe, że wreszcie staniemy w prawdzie. Puzzle, które staraliśmy się układać do tego momentu, po nim nigdzie nie pasują.

Plecak na ramionach

Pielgrzymowania nigdy nie pojmie ten, kto nie postawi pierwszego kroku. Z małego doświadczenia wiem, że najtrudniej jest właśnie zacząć. Decyzja podjęcia samej wyprawy i próba jej realizacji - to już pielgrzymka. Resztę należy zostawić Bogu. Szlak pokaże nam bowiem o wiele więcej, niż byśmy chcieli.

 

Na początku musimy zadać sobie pytanie - dlaczego chcemy wziąć udział w pielgrzymce? To najważniejsza rzecz w przygotowaniach; nie zakup wygodnych butów i górskiego plecaka! Pielgrzymka to nie turystyczna wycieczka. Podstawowa różnica jest taka, że podczas podróży odkrywamy miejsca, a w czasie pielgrzymki - siebie. Jeżeli czujemy, że intencja, z którą wyruszyliśmy, została wysłuchana i coś w naszym życiu się zmieniło, jeżeli widzimy owoce - wtedy możemy powiedzieć, że była to pielgrzymka. Ale po kolei...

Rio w Polsce

Jestem winny wszystkim osobą przeprosiny, szczególnie tym, które w jakikolwiek sposób o mnie myślały. Zazwyczaj w ciągu miesiąca daję znaki życia. Tym razem lipiec był okresem, gdzie zupełnie odszedłem na bok. Zero postów na facebook'u, dosłownie parę sms-ów i odebrane kilka minut rozmów. Najlepiej to widać po blogu. Dzisiaj mija dokładnie miesiąc zerowej działalności w Internecie. Mam nadzieję, że wielu się stęskniło. Pomimo, że brakowało nowych materiałów, Pożyczalnię odwiedziło średnio kilkadziesiąt osób dziennie. Czas kończyć blogowe wakacje i wracać.

Najpierw pora na usprawiedliwienie. Prawie miesiąc trwała nasza wyprawa do Brazylii. Wyprawa to odpowiednie słowo. Podróż w jedną stronę to minimum 10 tys. kilometrów. Ogromne przedsięwzięcie logistyczne. Wymarzone odkrycie południowej części globu. Lecz przede wszystkim - pielgrzymka dotychczasowego życia. Najlepiej i w największym skrócie nasz pobyt w Brazylii zobrazują dwa zdania. W czasie naszego pielgrzymowania zobaczyliśmy Jezusa górującego ze wzgórza Corcovado. Jednak najważniejsze, że teraz możemy powiedzieć, że króluje On na wzniesieniu naszego serca. Oczywiście doświadczenie Rio będzie motywem przewodnim lipca, jak nie trzech następnych lat, aż do Krakowa.

Boży rytm E15 - „Kogo jara?”

Wracając do tematu poruszanego przeze mnie tydzień temu. Chciałbym zwrócić uwagę na pewien stereotyp, który niestety krąży jeszcze pośród nas. Otóż stereotyp chrześcijanina-katolika.

Według większości naszych rodaków jest to antonim męstwa. Głównymi jego atrybutami są wszędobylskie kompleksy, staromodność, jakaś forma cebulactwa. Przeważnie ludzie wierzący to zacofane głupki, tzw. chłopcy do bicia, szare myszki, które byle warknięciem można uciszyć. Ogólnie taki typowy lamus = Chrześcijanin.

Boży rytm E14 - „StereoTypy”

Ile razy każdy z nas tak miał, że patrząc na kogoś ocenialiśmy jego charakter po wyglądzie. Nie przypadkowo krąży powiedzenie - „Za sam wygląd dałbym mu dożywocie”.

Stereotypowe, utarte myślenie króluje w naszych stosunkach. To, że ktoś nosi dresy - chuligan, złodziej. Łysy -  pewnie bandzior. Kolczyki u faceta - świr. Zadbany, modnie ubrany - pedał. Zadbana modnie ubrana - „materiał” (czyt. materialistka), młoda mama - dziwka itd., itp. ... Temat rzeka…

Miłość cz. VII - „Epilog”

Miłości, ty jesteś jak zdrowie, ile cie trzeba cenić ten tylko się dowie, kto cie stracił. W doświadczenia bogaci kochać pragnący… (wpisz dowolna nazwę).

Parafrazując inwokację z mickiewiczowskiego klasyka chciałem podsumować moje rozważania na temat miłości. Pewnie do tego tematu będę wracał nie jednokrotnie, gdyż jak już wcześniej wspomniałem miłość jest wszędzie .Tak naprawdę siedzi we wszystkim co robimy. I choćbyśmy zaprzeczali to właśnie o nią tak naprawdę chodzi.

Miłość cz. VI - „Trędowaci”

Ileż tych ludzi przemyka teraz obok nas. Z pozoru nic po nich nie widać. Niby wszystko gra. A tak naprawdę pod ich skórą czają się głębokie rany. Niektóre krwawią, niektóre już pozasychały, ale jeszcze są bolesne, gdyż strup nie oznacza, że wyzdrowieli. Niektóre są zakażone, jak gangrena, i czarna linia zbliża się do serca, a tam deadline --- -- --- -- --- -- - - -- --- - -- - - - - - - - - --------------------------------------------------------

Co jest przyczyną? Miłość. Znaczy „Miłość”. Nieumiejętne obchodzenie się z drugim człowiekiem. Egoizm, często skrajny. Jestem reprezentantem tej grupy. To ja w swoim życiu raniłem bliskie mi osoby i muszę się przyznać, że sprawiało mi to ogromną, chorą przyjemność. Jak jakiś psychopata.

Miłość cz. V - „Łatwopalni”

Tak łatwo to powiązać z panią Agnieszką, która napisała piosenkę o tym samym tytule. W zamyśle autorki być może chodziło o ogół ludzkości. Ja natomiast nazwałem tak grupę ludzi.

Jaka? Otóż SĄ to ludzie którzy, by poczuć miłość rzucają się  w żar. Żar namiętności głównie. Popełniają wiele błędów. Są niestali. Niecierpliwi. Nie czekają. Rozważają, dają się jej rozwinąć. Tylko ogień od początku, na żywioł, na pohybel. Kończy się zazwyczaj tak szybko jak się zaczęło, albo jeszcze szybciej. Albo może chwilę dłużej się popalić.

Miłość cz. IV - „Ignoranci”

Jest ich sporo. Można powiedzieć, że chyba jest to dzisiaj najliczniejsza grupa osób. Co ich cechuje? Właśnie tytułowa ignorancja. Albo lenistwo - takie określenie byłoby na miejscu. Uznają wszystko, co się tyczy miłości. Często mają o niej dużą wiedzę. Mają praktykę z nią i często w tej dobrej stronie. Nie są pozbawieni doświadczeń, ale nie są one tak traumatyczne jak u Trędowatych (o nich za tydzień), by mogło to jakoś klarownie wpłynąć na ich postrzeganie jej. Więc w czym problem ktoś spyta.

Miłość cz. III

„1kor13”

Nadszedł czas na interpretację tego co Bóg nazywa Miłością według Pawła. W kolejnych trzech odsłonach cyklu skonfrontuje to z trzema postawami ludzkimi dotyczącymi miłości jakie zauważyłem dzisiaj. Ale do rzeczy.

Miłość cz. II - „Nieśmiertelna”

Minęły święta Zmartwychwstania Pańskiego. Obchodzimy je na pamiątkę tego, że miłość pokonała śmierć. Ok. Ale czy naprawdę jest ona nadal nieśmiertelna. Czy może znów trawiona przewlekłą chorobą zwaną egoizm w końcu zmarła, po cichu, nie żegnana przez nikogo, bo każdy to miał gdzieś.

Blondynka w strunach E07

Czy zastanawialiście się kiedyś nad sensem swojego życia? W tym pośpiechu dnia codziennego stanąłeś choć raz człowieku i zapytałeś się siebie: gdzie tak pędzisz i po co? Czy obrałeś już swój cel w życiu? Czy wykorzystujesz każdy dzień, który Ci jest dany?

Miłość cz. I

„1000 pytań”. Miłość. Piękne słowo. Nie tylko słowo, uczucie również. Nie tylko uczucie, ale i życie. Nie tylko życie, do tego Bóg. 

Boży rytm E06

ODPOCZYNEK

Miałem ostatnio taki okres, że multum spraw na głowie zaczęło mnie przygniatać. Tak mocno, że pojawiło się chroniczne zmęczenie. Dodając do tego późne godziny kładzenia się spać, spowodowały zmęczenie materiału. W kryzysowym momencie nie chciało mi się nic. Nawet chodzić do córki, czy pisać teksty. Dosłownie nic. Jak znajdywałem czas to nie robiłem nic konstruktywnego, tylko patrzyłem się bezmyślnie w monitor. Mój organizm przez to wykorzystywał każdy moment, by złapać oddech. W końcu powiedziałem dość.

Blondynka w strunach E06

Twoje słowa głupcze będą Cię kiedyś sądzić…

Czy zastanawialiście się w jaki sposób mówicie? W jaki sposób przekazujecie dobre lub złe wiadomości komuś? Jakich słów używamy? Nie będę pisała o stylistyce i poprawnych formach naszej polszczyzny, ale o tym jakie znaczenie straciły słowa w naszym codziennym języku, a jakie zyskały.

Django

Zobaczyć, że miłość jest największą motywacją.

Nie chciałem pisać recenzji. Nie zamierzałem oceniać. Nie myślałem, że się zgłębię. Miała to być krótka notka. Jednak zainspirowany, czytałem i/lub pisałem ponad godzinę. Tego tematu chyba nie dało się nakreślić krótko. Na pewno zasłużył na podkreślenie. Bo na co dzień nie zdajemy sobie sprawy ze znaczenia wolności. Przecież mamy ją od urodzenia. Niestety niektórzy już od początku zostali jej pozbawieni. Tak powstał felieton.

Boży rytm E05

Fanatyk. Wielu ludzi patrząc na ludzi po nawróceniu powiada: - Odbiło mu! Zwariował! Dewotą/ką się stał/a! Fanatyk! 

Ile ja się osłuchałem tego i tym podobnych epitetów. Mnóstwo. Ostatnio nawet dowiedziałem się, że zamieniłem nałóg alkoholowy na nałóg Boga. Poważnie. Znalazł się nawet ktoś potwierdzający, że to mało groźne, ale jednak uzależnienie. W sumie to racja, bo każdą decyzję uzależniłem od Boga, więc uzależnienie jest :p

Boży rytm E04

Mamy wielki tydzień. Czas przygotowania do tych najważniejszych świąt.